Весёлый царь, смешной слуга, смешливая царевна
Шутили всерьёз, смеялись до слёз, я знаю это верно.

Весёлый царь, смешной слуга любили ту царевну,
Она и сама любила их, я знаю это верно.

Ужасна смерть, страшна судьба, такие вот делишки:
Царя съел пёс, слугу съел кот, царевну съели мышки.

А нам нисколечко не жаль, такая вот загадка.
Царь - марципан, слуга - миндаль, царевна - мармеладка.

(переделано из польской колыбельной)

Оригинал

Był sobie król, był sobie paź i była też królewna.
Żyli wśród mórz, nie znali burz, rzecz najzupełniej pewna.
Żyli wśród mórz, nie znali burz, rzecz najzupełniej pewna.

Kochał się król, kochał się paź, kochali się w królewnie.
I ona też kochała ich, kochali się wzajemnie.
I ona też kochała ich, kochali się wzajemnie.

Lecz srogi los, okrutna śmierć w udziale im przypadła,
Króla zjadł pies, pazia zjadł kot, królewnę myszka zjadła.
Króla zjadł pies, pazia zjadł kot, królewnę myszka zjadła.

Lecz żeby ci nie było żal dziecino ukochana,
Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana,
Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana.