(свободный перевод с польского)

Был Паук стар, слеп и глух.
Не словить к обеду мух!

В паутину, как в антенну,
стал кричать он вдохновенно:

« Мухоедство надоело!
У меня теперь есть дело.

Раньше был злодеем старым,
нынче обувь шью задаром

мухам крупным, мухам мелким.
Приходите - снимем мерки!»

Услыхали мухи вести -
к пауку слетелись вместе.

Весело жужжат, не тужат,
а Паук их ниткой кружит,

измеряет по порядку:
этой - голень, этой - пятку.

Даже крикнуть- КАРАУЛ! -
не успели, ВСЕХ ОБУЛ!

Оригинал - Jan Brzechwa
Pajak i muchy

Pająk na stare lata był ślepy i głuchy,
Nie mogąc tedy złapać ani jednej muchy,

Z anten swej pajęczyny obwieścił orędzie,
Że zmienił się i odtąd much zjadać nie będzie,

Że pragnąłby swe życie wypełnić czymś wzniosłem
I zająć się, jak inni, uczciwym rzemiosłem,

A więc po prostu szewstwem. Zaś na dowód skruchy
Postanowił za darmo obuć wszystkie muchy.

Niech śmiało przybywają i młode, i stare,
A on, szewskim zwyczajem, zdejmie każdą miarę!

Muchy, słysząc o takiej poprawie pająka,
Przyleciały i jęły pchać się do ogonka.

Podstawiają więc nóżki i wesoło brzęczą,
A pająk je okręca swą nitką pajęczą,

Niby mierzy dokładnie, gdzie stopa, gdzie pięta,
A tymczasem wciąż mocniej głupie muchy pęta.

Muchy patrzą i widzą, że wpadły w pułapkę,
Pająk zaś, który dawno miał już na nie chrapkę,

Pogłaskał się po brzuchu i zjadł obiad suty.
Odtąd mówi się u nas: "Uszyć komuś buty."